Chapter 9

After 1 week, nag-start ng mag-aral maghorse back-riding si Devon with Quen. Binigyan ni Quen ng kabayo si Devon, ang sabi ni Quen, Bubbles daw ang name nito.

Devon: Kakaiba naman ang name ng horse mo. J But it’s nice.

Quen: Weirdo kasi talaga ung dating mayari niyan.

Devon: So, bakit niya nga pala binigay sa’yo ‘tong si Bubbles?

Quen: Hindi ko alam, siguro ayaw niya na? Weirdo kasi talaga ‘yon.

Devon: Kawawa naman si Bubbles! But thanks kasi ibinigay mo sa’kin si Bubbles. Hindi ba siya magagalit kasi pinamigay mo si Bubbles?

Quen: Ok lang, sabi niya nga, ipamigay ko daw si Bubbles sa taong hindi niya kilala pero alam kong aalagaan siya. Kahit alam kong marami kayong mas magagandang kabayo, salamat kasi tinanggap mo pa rin si Bubbles.

Devon: Ok lang. J So, let’s start na?

Quen: Ok let’s go!

 Nagsimula na silang mag-aral. Unti-unti ng gumagaling mangabayo si Devon, at dahil mabait si Bubbles, madali niyang napaamo ito.

  Thrice a week ang practice nina Devon at Quen. Kapag wala naman silang practice, kung anu-ano lang ang ginagawa niya. Naglilibot sa hacienda, tumutulong sa mga trabahador, nakikikain ng tanghalian sa kanila, at kung anu-ano pa; gusting-gusto siya ng mga trabahador. Hindi naman alam ng kanyang mga magulang na ito ang kanyang pinagkakaabalahan, weekdays at Saturday ay gabi na ang uwi ng parents niya. Kinukuntsaba naman niya ang mga kasambahay nila para hindi siya isumbong, si Janeli naman ay hindi nagsasalita pero pikikiusapan niya pa rin ito. Tuwing Linggo ay reserved na talaga ng parents ni Devon bilang family day nila. Para makabawi sila sa mga araw na hindi nila nasusubaybayan sina Devon. Nagshoshopping sila sa mall, nanonood ng cine, at kung anu-ano pa.

 Friday ngayon, kaya sobrang excited nanaman si Devon na managabayo, naisip niyang pagkatapos nilang magpractice ni Quen ay ililibot niyaito sa hacienda at ipapakilala sa mga bago niyang kaibigan na sina Kyra, Shey, Joe at Eslove. Mga ank sila ng mga magsasaka sa hacienda nila. Kaya pagkatapos nilang magpractice ay niyaya agad ni Devon si Quen mamasyal. Habang naglalakad sila ay binabati si Devon ng mga trabahador sa hacienda at ang nakamamangha pa ay binabati niya rin ang mga ito at binabanggit pa ang pangalan nila.

Mang Ruben: Magandang umaga ma’am! J

Devon: Hay nako ‘tong si Mang Ruben, Devon na lang po. J Si Kyra nga po pala?

Mang Ruben: Ay andun sa puno ng mangga.

Devon: Ay salamat po. J

Mang Ruben: Mag-iingat kayo.

Devon: Sige po.

Quen: *ehem* Mukhang din a kailangan ng daddy o na maghanda ng party para sa’yo ahh… Kilala ka nap ala ng mga tao ditto e.

Devon: Shh… Wag mo kong isusumbong ha, Promise? ( Tinaas niya ang kanyanghinliliit at hinihintay ang na magpromise din si Quen.)

Quen: Ok, promise. (At nag finger promise na silang dalawa.) Ikaw pa, malakas ka sa’kin e.

Devon: Thanks! J

 Naglakad na sila at nakarating din sa sinasabing puno ng mangga ni Mang Ruben. Pagkarating nila ay naghahandang umakyat sa puno sing Joe at Eslove, sina Shey at Kyra naman ay may mga aliliit na palayok na may mga lamang dahon.

Devon: *ehem* Pwede ba kaming sumali? J

Kyra , Shey, Joe & Eslove: Uyyy.. Devon!

Devon: Hello! J Si Enrique nga pala, siya ung sinasabi ko sa inyong nagtuturo sa’kin. Quen mga kaibigan ko. Sina Joe,

Joe:: Hi! J

Devon: Kyra,

Kyra: Hi. J

Devon: Shey,

Shey: Hi. J

Devon: at Eslove.

Eslove: Hi Enrique! J

Quen: Hi din sa inyo, Quen na lang ang itawag niyo sa’kin. J

Devon: Anong ginagawa niyo?

Kyra: Ahh… naglulutuan-lutuan kami ni ate Shey.

Joe: Kami naman mamimitas ng mangga.

Devon: Ahhh…pwede ba kaming sumali? J

Shey: Hali kayo dito, Devon, Quen. (Lumapit si Devon kina Shey na naka-upo sa papag.Nakatayo pa rin si Quen.) Dito ka na lang sa’min suamma Quen baka kasi mapano ka kapag sumama ka sa kanilang umakyat ng puno.

Devon: Oo nga, dito ka. (Sabay turo sa tabi niya.)

Quen: Uhmm.. salamat na lang pero gusto ko  rin mamitas ng mangga.

Eslove: Marunong ka ba umakyat ng puno?

Quen: Oo naman! J

Devon: Sigurado ka? Baka mapano ka?

Quen: Hindi, ayos lang ako. J

Devon: Ingat ka ha. J

Quen: Yes ma’am! J (Sabay saludo.)

 Naglaro na sila Devon at umakyat naman ng puno sina Quen. Maya-maya ay bumaba na sila ng puno at binigyan sina Devon ng napitas nila na mangga para meryendahin. Sarap na sarap silang kumain ng mangga na may alamang. Malapin ng dumilim kaya umuwi na sila. SObrang saya naman ni Devon dahil sa mabilis na pagtakbo ng mga araw, malapit na ang pasukan. Excited na siyang mag-aral.

Chapter 8B

Nag-uusap-usap silang lahat maliban kay Janeli. Bumaba na si Devon at ang lahat sa hitsura niya. Umupo siya sa bakanteng upuan sa tabi ni Enrique. Tinitingnan niya ito with a confused look pero hindi siya nito tinitingnan, nakatitig lang siya sa kinakain.

Daddy Ricky: Aba, yan na ba si Devon?! Dalagita nap ala ang anak niyo!

Mommy Lyn: Oo nga e, ang bilis talaga ng panahon. Parang kalian lang e naghahabulan pa yang dalawang yan.

Daddy Sonny: Ay oo nga, akala ko e first time nilang daawang magkita. Hindi pala.

Devon: (Nagkita? Kaylan kaya ‘yun?  Di ko siya matandaan. Akala ko si DD lang childhood friend ko, meron pa pala.)

Enrique: (Natatandaan niya kaya ako? Naku wag naman sana, ayokong maalala niya ‘yon. NAKAKAHIYA naman!!!)

Mommy Lyn: O Devon, Enrique, ba’t di kayo nag-uusap? Di nio ban amiss ang isa’t-isa?

Devon: (Ngumiti si Devon. So Enrique pala name niya.) Uhmm… Hi Enrique, long time no see. J

Enrique: (Sa wakas ay tumingin na siya kay Devon at ngumiti din.) Hi Devon, long time no see! J

Daddy Ricky: Siya nga pala saang school niyo inenroll si Devon? Bakit hindi na sa school ni Enrique para may kakilala na siya agad?

Daddy Sonny: Naku kumpare, yun ang problema. Gusto niya ng ‘hidden identity’ ayaw niya ng special treatment. Talagang weirdo itong batang ‘to.

Mommy Lyn: Sa America, kakaunti lang ang kaibigan niya at ‘yun lang ang may alam sa ‘true identity’ niya.

Daddy Ricky: Hahahaha… manang-mana pala sa’yo  Sonny ang anak mo e. Kung wala pang aksidenteng mangayayri sa’yo sa school, di naming malalaman na sobrang yaman mo pala! ;))

 Nagtawanan silang lahat at nagpatuloy sila sa pagkain, sinusubuan ni Mommy Lyn si Janeli at pag-uusap. Tumahimik si Enrique at di na nakinig…

Enrique: (Di pa rin siya nagbabago, weirdo pa rin, kaya…)

Daddy Ricky: Diba Quen? Pwede mong turuan si Devon mangabayo? Wala ka namang mahalagang gagawin this summer diba?

Enrique: Opo, sige po! ( Yes! I, now have a reason to visit her.)

Mommy Lyn: Ang galing mo naman Quen. In such a young age, marami ka ng na-achieve. Good job hijo! Malayo pa ang mararating mo. J

Enrique: Thank you po. J

 Pagkatapos nilang kumain, pumunta sila sa living room.

Daddy Ricky: Kwentuhan mo naman kami ng tungkol sa’yo Devon.

Devon: Uhmm… ahh… (Anong sasabihin ko?!)

Mommy Lyn: Naku, pasensya kana Ricky, masyadong mahiyain talaga ‘tong si Devon. Pero kung magiging magaan na ang loob niyan ulit sa’yo, maninibago kasi sobrang kulit niyan. (Nagtawanan silang lahat.)

Daddy Sonny: Kaya nga dun sa States, she performed a play. I’m so proud of her, kasi naovercome niya ang fear na kumanta at mag-acting sa harap ng maraming tao.

Daddy Ricky: Oh really, can you show us a sample. Right Quen? J

Enrique: Ahh… yes, definitely yes… J

Mommy Lyn: Sige na anak, sing for us.

Devon: ( Tumayo na si Devon sa gitna para kumanta…

♫♪ Beautiful Soul by Jesse McCartney♪♫

I don't want another pretty face

I don't want just anyone to hold

I don't want my love to go to waste

I want you and your beautiful soul
I know that you are something special

To you I'd be always faithful

I want to be what you always needed

Then I hope you'll see the heart in me
I don't want another pretty face

I don't want just anyone to hold

I don't want my love to go to waste

I want you and your beautiful soul
You're the one I wanna chase

You're the one I wanna hold

I won’t let another minute go to waste

I want you and your beautiful soul, your beautiful soul

Pumalakpak silang lahat.

Daddy Ricky: Wow! Ang galling mo hija! Ayaw mo bang maging singer? :)

Devon: Ayaw ko po. :)

At nagpatuloy pa silang mag-usap, inutusan ni Mommy Lyn si Devon na dalhin si Quen sa may garden. Si Janeli naman ay umakyat na at natulog. Sobrang laki ng garden nila Devon. Dun palang ay pwedeng-pwede na silang magpractice mangabayo ni Quen. Nakaupo sila sa loob ng isang kubo sa may garden. Mag-katapat sila… No one wants to break the silence pero hindi na nakatiis si Quen.

Quen: Uhmm… Devon, do you still remember me? (Nag-aalinlangang tanong ni Quen.)

Devon: Honestly, no. Sorry! Ikaw? (Medyo nahihiya niyang sabi at tumingin siya kay Quen.)

Quen: (Yes, she doesn’t remember!) Onti lang… :)

Devon: Kwento ka naman! (Nakacross-arms ito na nakapatong sa lamesa.)

Quen: (Ang cute niya talaga!) Pumunta kayo dito sa Pilipinas dahil may pinapagawang bahay ‘yung daddy mo. Yun ung house, este mansion niyo sa Manila. (Humagikhik si Devon.) Ayaw mo daw mahiwalay sa parents mo kaya sumama ka. Ang engineer ng bahay niyo ay ang daddy ko. Dahil 1^st time mo dito, kaya sinasama ako ni daddy para daw may makalaro ka. You used to call me ‘stick’ kasi soooobrang payat ko and I used to call you ‘coffee’ bilang pambawi. (Natawa si Devon, naisip niya na napaka-pilya niya talaga!) :D Lagi tayong naglalaro ng play station noon, ang nilalaro natin car racing, tekken, at marami pang iba…

Devon: Woah! Medyo boyish talaga ako noh! (Sabay silang tumawa.)

Quen: (Nagpatuloy na siyang magkuwento.) … Oagkatapos nating mag-laro, maghahabulan pa tayo at magkukulitan, tapos nag-aasaran tayo. After 2 weeks, bumalik ka na sa States kasama ang mama mo kasi namiss ka daw ng sobra ng lola’t lolo mo.

Devon: Ako rin, namimiss ko na sila. :( Pero, salamat ha…

Quen: Salamat sa’n?

Devon: Kasi sa 2^nd time ko dito sa Pilipinas ikaw nanaman ang una kong naging kaibigan. :)

Quen: Ahh… :)

 Maya-maya ay lumapit sa kanila si Mommy Lyn.

Mommy Lyn: Devon, Quen, matulog na kayo at gabi na.

Devon & Quen: Sige po. :)

 Pumasok na sila sa bahay at umakyat sa kanilang kwarto.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Sorry! Sorry! Sorry! Sorry! Sorry!

SORRY po talaga sa LATE update.

Chapter 8A

Daddy Sonny: Janeli, umakyat ka muna sa kwarto mo at magpahinga. (Umakyat na si Janeli.) Anak, sana ay wag kang magagalit sa’kin di ko kayo niloloko ng mommy mo.

Devon: Kailan pa po niyo nakasama ang anak niyo? Bakit po siya nandito? Nasan po ang mommy niya?

Mommy Lyn: Hahaha! (Malakas na tawa ng mama ni Devon. Napalingon sila ng papa niya dito.) Anak, iniisip mo ba na anak sa labas ng daddy mo si Janeli?

Devon: Bakit, hindi po ba? (Lalo namang natawa ang papa’t mama niya.)

Daddy Sonny: Anak siya ng bestfriend ko. Inihabilin siya sa akin ng mga ito bago sila mamatay. Wala na siyang ibang kamag-anak kaya inampon naming siya ng mommy mo total gusto mo naman magkakapatid diba?

Devon: Huh? Eh ano yung drama ni mommy kanina? (Confused niyang tanong.)

Mommy Lyn: Anak, mag-aartista si mommy e. Nagpapractice lang. J

Devon: Ma naman e!

Daddy Sonny: O, umakyat ka na at magpahinga.

Mommy Lyn: By the way anak. May trauma si Janeli kaya di siya nagsasalita kaya wag mong aasahang sasagot siya sayo kapag kinakausap mo. Everyweek pinapatheraphy naming siya. She’s at the same age as you, but can you act like a big sister to her?

Devon: Yes mommy. (Sagot niya na mayroong mapakalaking ngiti sa labi.) :D Sige po aakyat na ako.

Daddy Sonny: Sige magpahinga ka na. Maya-maya  ay ipapatawag ka na lang naming para maghapunan na tayo.

Devon: Okay po. J (Umakyat na si Devon sat ass. Nakasunod lamang siya sa kasambahay.) Ito nap o ang kwarto niyo ma’am.

Devon: Salamay po. Wag niyo na po akong ipo at tawaging ma’am. Devon na lang po. Ano nga pop ala name niyo?

Kasambahay: Ahh… Irene po. Ay! Irene. J

Devon: Haha! Uhmm… San po yung kwarto ni Janeli ate Irene?

Irene: Dyan lang sa tabi ng kwarto niyo. Ang kwarto naman ng mama at papa mo ay dun sa dulo.

Devon: Ahh… Salamat po. J

Irene: Sige, abab na ako para tumulong maghanda ng hapunan. J

Devon: Sige po. J (Umalis na si Irene at naiwan naman mag-isa si Devon sa kwarto niya. Nag-iisip siya kung pano siya magpapalipas ng oras. Naalala niya bigla ang mga regalo ng mga kaibigan niya. Super excited niyang hinanap ang mga ito. Nang Makita na niya. Una niyang nakuha ang regalo ni Jenny at Ryan. Pinisil niya ito at naramdamang malambot, medyo malaki rin ito kaya nasip niya nab aka stuff toy or unan. Binuksan na niya ito agad. Chocolate bar ang itsura at may nakalagay na tear here. Binuksan niya ito na naka magic tape. Nakita niya na naka print ang face nila Jenny at Ryan. Tawa siya ng tawa dahil ang cute cute ng itsura. [Parang si Dengue po. Ung baby ni ate Melai and kuya Jason. J ] Binasa niya ang letters nila.

“Devz,

If you would think that this gift is ugly. I won’t blame you. It’s Ryan’s idea. He said that this would make you happy. I don’t know why the hell did I trust that guy. I still hope you would like this. J Take care Devz. Come back huh?

                                                                                                                                    LOVE,

                                                                                                                                     Jenny ♥”

“My DEAREST Devon,

When you’re hungry just look at it. This would help you to get diet. If you miss to see celebrity that you often see here. Just look at the picture. Aren’t he cute! He’s Kim Bang. He’s so handsome just like me, right? I miss you so much! I’ll wait for you don’t worry. I won’t be in a relationship for you. PROMISE! J

                                                                                                                                                Ryan the CUTEST”

Tawa siya ng tawa sa nabasa niya Mamimiss niya ang pag-aaway ng dalawang ‘to. Niyakap niya ng sobrang higpit ang regalo nila. Tuwang tuwa siya. Nilagay niya ito sa kama niya para gagawin niyang yakap ito pag-gabi. Binigyan naman siya ng make-up kit ni Tricia. J Kumuha pa siya at nagbukas pa ng mga regalo. Niregaluhan siya ni Bret ng customized guitar pick. “Speak Now” na album naman ni Taylor Swift na may signature pa ang regalo ni Fretzie sa kanya. Fan na fan din kasi siya ni Taylor Swift. Alam niyang pinaghirapan iyon ni Fretzie kasi may sign pa ni Taylor. J Naconfused siya sa regalo ni Ann. Kwintas ito na may pendant na key ang pendant. Nakalagay sa note ni Ann “Try to open someone’s heart J”. Naisip ni Devon ung kwintas nila na binili. Baka si Ann rin ang bumili nung kapareha. Pero hindi naman kasya tsaka hindi naman ganun ung itsura nun. Tinago niya na lang ito sa jewelry box niya. Bubuksan niya na sana ang regalo ni Ivan kaso may kumatok kaya binuksan niya na muna ang pinto. Nakita niya si ate Irene.

Devon: O bakit? Ang bilis naman po maluto ng pagkain?

Ate Irene: Devon, magbihis ka na.

Devon: Bakit po?

Ate Irene: May bisita kasi kayo ngayon.

Devon: Bisita? Hmmm… Kakarating lang naming may bisita agad. Sino po ba?

Ate Irene: Mamaya na ang tanong ha, pupuntahan ko pa kasi si Janeli. Maghahanda pa kami e. Pasensya na ha. Basta magbihis ka na.

Devon: Ahh… ok lang po sige. Magbibihis na po ako.

Ate Irene: Sige.

Naghanap agad siya ng masusuot.

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

Samantala…

Daddy Ricky: Pasensya na talaga ha, nasiraan kasi kami e. Malayo pa kasi ang byahe pauwi. Buti na lang nakita kami ni Andres sa daan. Salamat ha.

Manong Andres: WAla ho yun. Ahh sir, sige ho uuwi na ho ako. J

Daddy Ricky & Daddy Sonny: Sige salamat.

Mommy Lyn: Yan na ba si Lampa? Ay haha sorry, nacutean lang kasi ako sa tawagan niyo ni Devon. Pero ibang-iba ka na ngayon ahh.. ang gwapong bata!

Daddy Ricky: Syempre mana sa ama. Hahaha, oo pero ngayon di na ‘to lampa. Actually he’s a horseback rider at marami na rin syang competitions na sinalihan at naging champion!

Daddy Sonny: Wow! Si Devon nga rin e gusto matutunan mag horseback riding.

Daddy Ricky: Well, he can teach Devon if you want. Para makapagbonding naman silang dalawa.

Mommy Lyn: Great idea! J

Aling Rosy: Ma’am handa na po ang pagkain.

Mommy Lyn: Ahh sige ho salamat. Tara na, kain na tayo. Susunod na rin yun si Devon. Wag kayo mag-alala. (Pumunta na sila sa dining room. Nagsimula na silang kumain at maya-maya pa ay bumaba na si Janeli pero si Devon ay wala pa. Inayos niya pa kasi ung mga kalat niya sa taas. Pinakilala nila si Janeli. )


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Hey! This is your writer right here. :P Leave some comment naman po PLEASE! Wala po kasi mastadong pumapasok sa utak ko e. :)) Kahit po medyo boring I'd love to read whatchathink po about my ff. Yun lang po. :D

Chapter 7

Araw na ng dinner date ni Devon. Actually di naman talaga date nilang dalawa yon kasi kasama nila ang lolo’t lola niya at crew ni Justin. Di naman makakasama ang mga kaibigan niya dahil may kanya-kanya silang lakad sa araw na iyon at solohin na lang daw niya si Justin Bieber pero gusto talaga nila, sino ba naman ang ayaw diba? :D Hindi siya mapakali kung yung blue dress na sinabi ng mga kaibigan niya ang susuotin niya o ang purple dress na naiisip niya, kasi diba favorite color ni JB ang purple? Kumatok at pumasok ang lola niya…

Lola Diane: Hija, ayos kana ba?

Devon: Lola, di ko po alam kung ano isusuot ko. (Natawa naman ang lola niya.)

Lola Diane: Hija, kung ano ang gusto mo ‘yun ang sundin mo para wala kang regrets at lagi mong tandaan na walang maling desisyon, nagiging mali lang ito kapag hindi mo pinanindigan. ;)

Devon: Thank you po lola! You’re the best talaga. MAmaya na po ba darating si mama?

Lola Diane: Oo. O siya sige, mamili ka na ng isusuot mo at magbihis. Ipapahanda ko na ang sasakyan.

Devon: Sige po lola. J (Nagbihis na siya at pinili niya ang purple dress, nag-lugay ng buhok. Napaka simple niya lang pero napakaganda at the same time. Lumabas na siya ng kwarto at pumunta na sa living room.Andun naman ang lolo at lola niya na naghihintay sa kaniya.)

Lolo Jaime: Dalagita na ang apo ko! Ang ganda, nagmana sa lola niya. J (Napangiti naman ang lola nya pero di ito pinansin. =”> )

Lola Diane: You look so stunning hija. Let’s go na.

Kinakabahan siya sa loob ng kotse habang nasa biyahe sila. Iniisip niya nab aka di siya magustuhan ni Justin. Baka maging clumsy siya, madapa tapos matapunan niya ng juice si Justin. Napansin naman ng lolo’t lola niya na mukha siyang kinakabahan.

Lola Diane: Hija, kinakabahan ka ba? J Wag kang kabahan, just be yourself. “Beauty only gets attention, but personality captures the heart.” J

Devon: Thank you po la, lagi niyo pong pinalalakas ang loob ko. Mamimiss kop o ito. L

Lola Diane: Awww…. Don’t worry hija bibisitahin ka naming at tatawagan lagi. :D

Lolo Jaime: O tama nay an. We’re here na. Hija don’t worry about what other people say about you., mas kilala mo ang sarili mo alam mo kung totoo o hindi ang sinasabi nila. Maganda ka, alam mo yan. Mana ka yata samin ng lola mo. Maganda, matalino, at mabait. 

(Niyakap ni Devon ang lolo’t lola niya at nagpasalamat. Bago pa man sila mag-iyakan dun sa parking lot. Nag-aya ng pumasok ang lolo niya. Pagkarating nila ay andun na sila Justin. Ipinareserve ng lolo niya ang buong restaurant sa hotel. May sariling table sina Devon at Justin, ang lolo’t lola niya at manager & mother ni Justin, crew members at driver & body guard nila. Medyo nahihiya at kinakabahan talaga siya. Binati siya nito kaya binate niya rin ito at pinaupo siya at nagsimula na silang mag-usap. Inalala niya ang sinabi ng lola niya kaya inalis niya ang hiya sa sarili. Natuwa naman siya kasi para lang siyang nakikipag-usap sa isang kaibigan, napaka- down to earth kaya naman lalo siyang naiinlove dito, pero dalagang Pilipina kaya hindi niya pinapahalata na kinikilig siya. Nagkwentuhan lang sila at nagkwentuhan habang kumakain. Pagkatapos nilang kumain, naisipan niyang pakantahin ito. Pumayag ito pero gusto ni Justin na sabayan siya nito. Nang kumanta siya, nagulat si Justin sa boses niya.

Justin: Wow, you have a beautiful voice. Unfortunately, you’ll be going back to Philippines. I hope we’ll meet again Devon. :D

Devon: Yes, Of course. If you’ll have a concert in the Philippine,  I’ll surely go to your concert! J

Justin: I want to meet you as my friend, not a fan. J I’ll visit you in your house or scholl just to see you again face to face.

Crew: Justin, we’re now going.

Justin: What?! We’re not yet done…. Oh well…. Goodbye Devon! J Uhmm… Can we have a picture with each other? I want to say to the world that I meet a new friend. J

Kinikilig naman si Devon dahil si Justin pa ang nagprisinta. Pagkatapos nilang magpapicture, tinweet agad ni Justin ang picture nila “Had dinner with this adorable lady! Happy dinner everyone. J”. Tuluyan na silang nagpaalam sa isa’t isa. Sobrang saya ng araw na ito para kay Devon. Sino ba naman ang hindi? Nakatulog siya ng may ngiti sa mga labi. Mabilis na tumakbo ang mga araw, dumating na ang araw ng pag-alis nila Devon. Andun ang lahat ng mga kaibigan niya sa bahay nila. Binibigyan siya ng mga ito ng regalo maliban lang kay James. Nagbibigay rin siya ng mga regalo dito. Naiiyak na silang lahat, pero bago pa sila mag-emote, sumakay na silang lahat sa kanya-kanyang sasakyan. Lahat ng mga kaibigan niyaay kasama, pati ang tita Ellen niya at syempre ang lolo’t lola niya.

Mommy Lyn: Ma, Pa, Mare, pano ho aalis na kami. Mag-iingat kayo lagi ah. Bisitahin niyo kami. Wag kayong mag-alala, lagi naming kayong tatawagan. Mare, wag magpapastress sa trabaho ha! Magkakawrinkles ka, sige. (Nagyakapan sila at medyo naluluha kahit natatawa sila sa huling sinabi ng ginang.)

Lola Diane: Mag-ingat kayo dun ha.

Lolo Jaime: Wag niyong pababayaan ang apo namin.

Mommy Ellen: Bibisita kami dun palagi. Wag ka mag-alala, ikaw din ha, bawal magkasakit! J

Ryan: We will lily miss you Devon. ;(

Jenny: We will miss the way you laugh! L

Ann: We will visit you there.

Fretzie: Don’t forget to call us, huh? L

Bret: If someone hurts you. Just call us and we’ll take the earliest flight just to defend you from that person. (Natawa sila sa sinabi ni Bret habang ipinapakita pa ang braso niya. Nakikitawa ngunit nananatili pa ring tahimik si James.)

Devon: But promise me that nothing will change and no one will change too.

Tricia: Of course! (Hinihingal niyang sagot kasama si Ivan.) Sorry if we’re late. (Iniabot niya ang regalo niya para kay Devon.)

Ivan: (Iniabot niya ang regalo niya kay Devon.) Here is my gift. Uhmm… can you open it lastly?

Devon: Thank you Tricia and Ivan. Okay I will! J (Nag-group hug na sila. Paalis na sila Devon pero hinabl siya ni James.)

Devon: D, Why?

James: Here is my gift for you. Don’t open it yet and don’t press it. It’s fragile. (Banta niya dito.) Bye! (Mabilis niyang sabi at tumalikod na at tumakbo palayo.)

Devon: BYE DD!!! (Sigaw niya para marinig ni James. Kumaway naman ito sa kanya habang nakatalikod, patunay na narinig nga siya nito.)

Nakarating na sila ng payapa at ligtas sa Pilipinas sakay ng private plane nila. Sinalubong agad sila ng papa niya at nagyakapan sila. Excited na excited na silang unuwi. Pagkarating nila sa bahay, umupo sila ng mama niya sa sofa at nagpahinga habang inaakyat ng mga katulong ang mga gamit nila. May kinuha naman ang papa niya sa itaas. Pagbaba nito ay may kasama itong batang babae. Maganda, maputi at halos kasing edad niya lang kung titingnan.

Daddy Sonny: Lyn and Devon. Meet Janeli. Janeli, my wife Lyn and my daughter and your sister Devon.

Devon: (SISTER?! Ano to? May anak sa labas si Daddy?! OMG! Tulala lang si Devon. Lumabas lang ang mommy niya nang hindi nagsasalita. Ayaw niya namang awayin at sigawan ang papa niya. Alam niya kasing si Janeli ang magiging kawawa.)

Devon: What’s this? Please explain it to me. Even if it’s a long story, tell me, I’ll listen. (Mahinahon niyang sabi pero naluluha na siya. Naguguluhan siya sa nangyayari.)