Chapter 7

Araw na ng dinner date ni Devon. Actually di naman talaga date nilang dalawa yon kasi kasama nila ang lolo’t lola niya at crew ni Justin. Di naman makakasama ang mga kaibigan niya dahil may kanya-kanya silang lakad sa araw na iyon at solohin na lang daw niya si Justin Bieber pero gusto talaga nila, sino ba naman ang ayaw diba? :D Hindi siya mapakali kung yung blue dress na sinabi ng mga kaibigan niya ang susuotin niya o ang purple dress na naiisip niya, kasi diba favorite color ni JB ang purple? Kumatok at pumasok ang lola niya…

Lola Diane: Hija, ayos kana ba?

Devon: Lola, di ko po alam kung ano isusuot ko. (Natawa naman ang lola niya.)

Lola Diane: Hija, kung ano ang gusto mo ‘yun ang sundin mo para wala kang regrets at lagi mong tandaan na walang maling desisyon, nagiging mali lang ito kapag hindi mo pinanindigan. ;)

Devon: Thank you po lola! You’re the best talaga. MAmaya na po ba darating si mama?

Lola Diane: Oo. O siya sige, mamili ka na ng isusuot mo at magbihis. Ipapahanda ko na ang sasakyan.

Devon: Sige po lola. J (Nagbihis na siya at pinili niya ang purple dress, nag-lugay ng buhok. Napaka simple niya lang pero napakaganda at the same time. Lumabas na siya ng kwarto at pumunta na sa living room.Andun naman ang lolo at lola niya na naghihintay sa kaniya.)

Lolo Jaime: Dalagita na ang apo ko! Ang ganda, nagmana sa lola niya. J (Napangiti naman ang lola nya pero di ito pinansin. =”> )

Lola Diane: You look so stunning hija. Let’s go na.

Kinakabahan siya sa loob ng kotse habang nasa biyahe sila. Iniisip niya nab aka di siya magustuhan ni Justin. Baka maging clumsy siya, madapa tapos matapunan niya ng juice si Justin. Napansin naman ng lolo’t lola niya na mukha siyang kinakabahan.

Lola Diane: Hija, kinakabahan ka ba? J Wag kang kabahan, just be yourself. “Beauty only gets attention, but personality captures the heart.” J

Devon: Thank you po la, lagi niyo pong pinalalakas ang loob ko. Mamimiss kop o ito. L

Lola Diane: Awww…. Don’t worry hija bibisitahin ka naming at tatawagan lagi. :D

Lolo Jaime: O tama nay an. We’re here na. Hija don’t worry about what other people say about you., mas kilala mo ang sarili mo alam mo kung totoo o hindi ang sinasabi nila. Maganda ka, alam mo yan. Mana ka yata samin ng lola mo. Maganda, matalino, at mabait. 

(Niyakap ni Devon ang lolo’t lola niya at nagpasalamat. Bago pa man sila mag-iyakan dun sa parking lot. Nag-aya ng pumasok ang lolo niya. Pagkarating nila ay andun na sila Justin. Ipinareserve ng lolo niya ang buong restaurant sa hotel. May sariling table sina Devon at Justin, ang lolo’t lola niya at manager & mother ni Justin, crew members at driver & body guard nila. Medyo nahihiya at kinakabahan talaga siya. Binati siya nito kaya binate niya rin ito at pinaupo siya at nagsimula na silang mag-usap. Inalala niya ang sinabi ng lola niya kaya inalis niya ang hiya sa sarili. Natuwa naman siya kasi para lang siyang nakikipag-usap sa isang kaibigan, napaka- down to earth kaya naman lalo siyang naiinlove dito, pero dalagang Pilipina kaya hindi niya pinapahalata na kinikilig siya. Nagkwentuhan lang sila at nagkwentuhan habang kumakain. Pagkatapos nilang kumain, naisipan niyang pakantahin ito. Pumayag ito pero gusto ni Justin na sabayan siya nito. Nang kumanta siya, nagulat si Justin sa boses niya.

Justin: Wow, you have a beautiful voice. Unfortunately, you’ll be going back to Philippines. I hope we’ll meet again Devon. :D

Devon: Yes, Of course. If you’ll have a concert in the Philippine,  I’ll surely go to your concert! J

Justin: I want to meet you as my friend, not a fan. J I’ll visit you in your house or scholl just to see you again face to face.

Crew: Justin, we’re now going.

Justin: What?! We’re not yet done…. Oh well…. Goodbye Devon! J Uhmm… Can we have a picture with each other? I want to say to the world that I meet a new friend. J

Kinikilig naman si Devon dahil si Justin pa ang nagprisinta. Pagkatapos nilang magpapicture, tinweet agad ni Justin ang picture nila “Had dinner with this adorable lady! Happy dinner everyone. J”. Tuluyan na silang nagpaalam sa isa’t isa. Sobrang saya ng araw na ito para kay Devon. Sino ba naman ang hindi? Nakatulog siya ng may ngiti sa mga labi. Mabilis na tumakbo ang mga araw, dumating na ang araw ng pag-alis nila Devon. Andun ang lahat ng mga kaibigan niya sa bahay nila. Binibigyan siya ng mga ito ng regalo maliban lang kay James. Nagbibigay rin siya ng mga regalo dito. Naiiyak na silang lahat, pero bago pa sila mag-emote, sumakay na silang lahat sa kanya-kanyang sasakyan. Lahat ng mga kaibigan niyaay kasama, pati ang tita Ellen niya at syempre ang lolo’t lola niya.

Mommy Lyn: Ma, Pa, Mare, pano ho aalis na kami. Mag-iingat kayo lagi ah. Bisitahin niyo kami. Wag kayong mag-alala, lagi naming kayong tatawagan. Mare, wag magpapastress sa trabaho ha! Magkakawrinkles ka, sige. (Nagyakapan sila at medyo naluluha kahit natatawa sila sa huling sinabi ng ginang.)

Lola Diane: Mag-ingat kayo dun ha.

Lolo Jaime: Wag niyong pababayaan ang apo namin.

Mommy Ellen: Bibisita kami dun palagi. Wag ka mag-alala, ikaw din ha, bawal magkasakit! J

Ryan: We will lily miss you Devon. ;(

Jenny: We will miss the way you laugh! L

Ann: We will visit you there.

Fretzie: Don’t forget to call us, huh? L

Bret: If someone hurts you. Just call us and we’ll take the earliest flight just to defend you from that person. (Natawa sila sa sinabi ni Bret habang ipinapakita pa ang braso niya. Nakikitawa ngunit nananatili pa ring tahimik si James.)

Devon: But promise me that nothing will change and no one will change too.

Tricia: Of course! (Hinihingal niyang sagot kasama si Ivan.) Sorry if we’re late. (Iniabot niya ang regalo niya para kay Devon.)

Ivan: (Iniabot niya ang regalo niya kay Devon.) Here is my gift. Uhmm… can you open it lastly?

Devon: Thank you Tricia and Ivan. Okay I will! J (Nag-group hug na sila. Paalis na sila Devon pero hinabl siya ni James.)

Devon: D, Why?

James: Here is my gift for you. Don’t open it yet and don’t press it. It’s fragile. (Banta niya dito.) Bye! (Mabilis niyang sabi at tumalikod na at tumakbo palayo.)

Devon: BYE DD!!! (Sigaw niya para marinig ni James. Kumaway naman ito sa kanya habang nakatalikod, patunay na narinig nga siya nito.)

Nakarating na sila ng payapa at ligtas sa Pilipinas sakay ng private plane nila. Sinalubong agad sila ng papa niya at nagyakapan sila. Excited na excited na silang unuwi. Pagkarating nila sa bahay, umupo sila ng mama niya sa sofa at nagpahinga habang inaakyat ng mga katulong ang mga gamit nila. May kinuha naman ang papa niya sa itaas. Pagbaba nito ay may kasama itong batang babae. Maganda, maputi at halos kasing edad niya lang kung titingnan.

Daddy Sonny: Lyn and Devon. Meet Janeli. Janeli, my wife Lyn and my daughter and your sister Devon.

Devon: (SISTER?! Ano to? May anak sa labas si Daddy?! OMG! Tulala lang si Devon. Lumabas lang ang mommy niya nang hindi nagsasalita. Ayaw niya namang awayin at sigawan ang papa niya. Alam niya kasing si Janeli ang magiging kawawa.)

Devon: What’s this? Please explain it to me. Even if it’s a long story, tell me, I’ll listen. (Mahinahon niyang sabi pero naluluha na siya. Naguguluhan siya sa nangyayari.)