Chapter 6

Sobrang bored naman ngayon si Devon. Umuwi na kasi ang mga kaibigan niya, wala naman ang lolo’t lola niya dahil sobrang busy sa trabaho, at umalis naman kanina ang mama niya dahil may urgent na out f town business meeting. Wala naman siyang magawa kundi maglaro sa laptop, manood ng t.v., o kaya making ng music at mag-emo. Lahat ‘yun ay nagawa na niya kaya ngayon naman ay nakahiga siya sa kama niya at nakatitig lang sa mataas niyang kisame. Maya-maya ay may kumatok sa pinto niya, naisip niya nab aka aayain na siyang magtanghalian ni Aling Saling kaya…

Devon: Pasok po…

James: You really look so bored huh?

Devon: (Dali-dali naman siyang bumangon.) DD? Whay are you here?

James: Because my mom told me. (Pumunta ito sa paanan ng kama niya at humiga. Pumikit ito.) I already called our friends and they’re all coming.

Devon: What?! Why?

James: You need to go shopping. You can’t have a dinner date with your ULTIMATE CRUSH with your jeans and shirt.

Devon: ULTIMATE CRUSH?! Who are you referring to?

James: You’re one and only JB!

Devon: What?! Really?! OMG!!! How?! (Pangungulit niya. Nilapitan niya pa si James at niyuyugyog para gisingin at magkwento.)

James:  OKAY! STOP IT! (Tumigil naman si Devon at nilabas ang kanyang napakalaking ngiti. :D ) My mom waked me up early in the morning just to fetch you and call our friend to go shopping with you. Your mother will be the one who will be going with you but since she have an emergency she asked my mom this favor…. HAPPY? CONTENTED? If you are, LET ME SLEEP OKAY?! (Nagtaklob na ito ng kumot at natulog. Samantalang si Devon ay nagmamadaling tumakbo papuntang banyo. Pumunta muna siya sa cabinet niya para mamili ng isusuot na damit, doon ay parang narealize niya kung ganu siya kabaduy. Naalala niya bigla ang blouse na binili ng mama niya noon para sa kanya kaso ayaw niyang suotin. Peron ngayon ay naisip niya na ‘This is it! This is really is it! Is it!’ J Naligo na siya at nagbihis sa loob ng banyo, paglabas niya ay wala na si James. Siguro kasi ay nandun na ang kanyang mga kaibigan. Nagsuklay na siya at nagpatuyo ng buhok. Tinawag na siya ni Aling Saling kaya hindi na siya nakapagipit ng buhok. Pagbaba niya nakita niyang andun na nga ang mga kaibigan. Nagulat naman ang mga ito sa porma niya.

Ryan: Wow Devon, you lily amaze me everytime! J

Jenny: Is this a sign that you’ll gonna change your style?

Ann: Finally!

Devon: Let’s just go. J

Tricia: Yeah! I’m really excited! J

Lumabas na sila at pumunta sa garahe, Hinatid naman sila ng driver nila Devon. Medyo naiilang sila Devon dahil may mga body guard pa silang mga kasama. Pero wala silang magagawa, para rin naman yun sa safety nila specially ni Devon. Nagpunta sa arcade ang mga boys, dahil mabobored lang sila. Nakaupo lang si Devon at hinihintay ang kanyang mga kaibigan na mamili ng mga damit para sa kanya. Pagdating ng mga ito ay gulat na gulat siya sa dami ng dala ng mga ito. Itinulak na siya ni Fretzie sa loob ng dressing room para hindi na siya makapalag pa at iniabot sa kanya ang mga damit. Tuwang-tuwa naman ang kanyang mga kaibigan dahil halos lahat ng sinukat niya ay bagay sa kanya. Hilong-hilo naman si Devon sa kakapalit ng damit. Ipinabalot na ng kanyang mga kaibigan halos lahat ng mga damit na pinili ng mga ito.

Devon: Why did you buy so many clothes? It looks like you’re going to change all the clothes in my wardrobe.

Fretzie: Well, we’ll really going to do that.

Devon: WHAT?!

Ann: Don’t be shocked.

Jenny: Yeah! We have permission from your parents and grandparents. J

Tricia: So let’s move on… we need to go to the shoes!!! J

Hinila na siya ng mga kaibigan sa shoe section, Ang dami nanaman nilang pinili. Pagkatapos nila sa mga sapatos, sa mga bag naman.

Devon: Fretz para namang binili ko na lahat ng laman nitong mall sa dami nito. (Nakakaintindi ng Filipino language si Fretzie at Tricia dahil pure pinay sila .)

Fretzie: Di naman friend! Ang sa amin lang naman e, total sa Pilipinas ka na titira dapat magbago ka na. Pero di ko sinasabi na magbago yung Devz na minahal yun lang namang style! :D

Natouch si Devon sa sinabi ng kaibigan kaya inenjoy niya na rin ang pagshashopping nila. Tapos na silang magshopping, nagtext naman ang mga boys na nasa restaurant na daw sila. Paakyat na sila pero nagpaalam naman si Ann na magbabanyo lang. Nagpasama siya kay Devon. Pagkatapos niyang magbanyo ay nadaanan nila ang isang jewelry store.

Ann: Jewelries! (Nagulat naman si Devon kay Ann. Hinila siya nito papasok sa shop.) We forgot to buy jewelries. J

Pagpasok nila sa loob ay madali siyang naattract sa isang kwintas. Hugis puso ito ,simple lang pero attractive. Pero mukhang hindi bagay ang necklace na ito sa kanya, yun ang naiisip niya. Mukha namang napansin ni Ann na nagustuhan ni Devon.

Ann: Do you like it?

Devon: Yes, but I don’t think it fits me.

Ann: It fits you, DEFINITELY would! Uhmm… excuse me can we take a look at this one?

Saleslady: You’re so lucky ma’am this isn’t bougt yet and  it’s key.

Devon: What is the use of the key?

Saleslady: This is our special edition necklace ma’am. We made this one and only design in the world to show that love will find their ways to meet each other. Well who knows he is your soulmate or destiny ma’am. J

Ann: Wow I want this too! J

Saleslady: We have other designs every month ma’am you can come back for new ones.

Ann: But I will let go for this one. I will buy this for you Devz as my gift for you. J

Devon: Aww… thank you Ann! (Niyakap niya ito.Natigil naman sila sa pagyayakapan nang tumawag si Ivan kay Ann. Lumabas muna si Ann para ipaalam na papunta na sila doon at ipinaliwanag ang nangyari habang hinihintay na ibalot ito ng saleslady. Paglabas ni Devon ay saktong tapos na rin ang pag-uusap nila ni Ivan. )

Ann: So let’s go now? Ivan said that Ryan is craving and dying now. ;))

 Devon: Really? So we need to get there faster haha, or else we will never see Ryan again.

(Nagtawanan ang dalawa at nagmadaling umakyat at pumunta sa restaurant. PAgkarating nila doon ay tila mga anghel mula sa langit ang dumating. Tawang-tawa naman ang lahat nang dumating na ang order nila kanina pa dahil halos ilang plato na ang nauubos ni Ryan. Pagkakain nila ay naggala pa sila. Pauwi na sila at malapit na sa parking lot. Nagpaalam naman si Ivan na magbabanyo.)

Ivan: Guys I really need to pee, I don’t think I can make it back home. J I’ll be right back!(Tumakbo ito sa opposite direction ng papuntang restroom.)

Bret: Hey Ivan, you’re running at the wrong side! (Sigaw ni Bret at akmang hahabulin pasi Ivan kaso pinigilan siya ni Ann.)

Ann: Don’t mind him, let’s just wait for him.

Naghintay na lang sila don. Pagkarating ni Ivan ay parang pinagsakluban ng langit at lupa ang mukha nito.

James: Dude what happened to you? ;))

Bret: Maybe he got lost looking for the rest room. I’m yelling at you dude I said that you’re running at the wrong side but you’re too far.

Ivan: Yeah but I’m lucky enough because I made it at the right time. J (Ngumiti na ito. Naglalakad na sila papunta ng parking lot. Lumapit it okay Ann…

Ann: Did you get it?

Ivan: No, I’m too late. Somebody already bought the pair of her necklace. L

Ann: Aww… better luck next time. Yet you still need to cheer up cause you need to finish your gift for her. That is more important and valuable than a necklace. J (Pangchicheer up niya dito. Nakarating na sila sa sasakyan nila at nakauwi na sila.)